in the PONS Dictionary
in-cantō <cantāre>
1. Plin.
- incanto
-
2. Hor.
- incanto
-
3.
- incanto
-
| incantō |
|---|
| incantās |
| incantat |
| incantāmus |
| incantātis |
| incantant |
| incantem |
|---|
| incantēs |
| incantet |
| incantēmus |
| incantētis |
| incantent |
| incantābam |
|---|
| incantābās |
| incantābat |
| incantābāmus |
| incantābātis |
| incantābant |
| incantārem |
|---|
| incantārēs |
| incantāret |
| incantārēmus |
| incantārētis |
| incantārent |
No example sentences available
Try using a different entry.