in the PONS Dictionary
oppositus1
P. P. P. v. oppono
See also
op-pōnō <pōnere, posuī, positum>
oppositus2 <ūs> m (oppono)
1.
- oppositus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | oppositus | oppositūs |
| Genitive | oppositūs | opposituum |
| Dative | opposituī | oppositibus |
| Accusative | oppositum | oppositūs |
| Ablative | oppositū | oppositibus |