in the PONS Dictionary
pendencia [pen̩ˈdeṇθja] N f
1. pendencia (disputa):
2. pendencia LAW:
- pendencia
-
pendenciar [pen̩deṇˈθjar] VB trans
| yo | pendencio |
|---|---|
| tú | pendencias |
| él/ella/usted | pendencia |
| nosotros/nosotras | pendenciamos |
| vosotros/vosotras | pendenciáis |
| ellos/ellas/ustedes | pendencian |
| yo | pendenciaba |
|---|---|
| tú | pendenciabas |
| él/ella/usted | pendenciaba |
| nosotros/nosotras | pendenciábamos |
| vosotros/vosotras | pendenciabais |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciaban |
| yo | pendencié |
|---|---|
| tú | pendenciaste |
| él/ella/usted | pendenció |
| nosotros/nosotras | pendenciamos |
| vosotros/vosotras | pendenciasteis |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciaron |
| yo | pendenciaré |
|---|---|
| tú | pendenciarás |
| él/ella/usted | pendenciará |
| nosotros/nosotras | pendenciaremos |
| vosotros/vosotras | pendenciaréis |
| ellos/ellas/ustedes | pendenciarán |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
Browse the dictionary
- penar
- penca
- pencar
- pencazo
- penco
- pendencia
- pendenciar
- pendenciero
- pender
- pendiente
- pendil