in the PONS Dictionary
I. mug [mʌg] N
2. mug esp Brit inf (foolish person):
II. mug <-gg-> [mʌg] VB trans
I. mug up Brit VB trans inf
ˈmug shot N inf
| I | mug |
|---|---|
| you | mug |
| he/she/it | mugs |
| we | mug |
| you | mug |
| they | mug |
| I | mugged |
|---|---|
| you | mugged |
| he/she/it | mugged |
| we | mugged |
| you | mugged |
| they | mugged |
| I | have | mugged |
|---|---|---|
| you | have | mugged |
| he/she/it | has | mugged |
| we | have | mugged |
| you | have | mugged |
| they | have | mugged |
| I | had | mugged |
|---|---|---|
| you | had | mugged |
| he/she/it | had | mugged |
| we | had | mugged |
| you | had | mugged |
| they | had | mugged |
No example sentences available
Try using a different entry.