in the PONS Dictionary
I. conduire [kɔ͂dɥiʀ] VB intr
II. conduire [kɔ͂dɥiʀ] VB trans
2. conduire (emmener):
3. conduire (mener):
5. conduire (diriger):
conduite [kɔ͂dɥit] N f
1. conduite sans pl:
2. conduite (façon de conduire):
4. conduite sans pl (responsabilité):
5. conduite (comportement) (mode de vie):
6. conduite ELEC:
conduite f
| je | conduis |
|---|---|
| tu | conduis |
| il/elle/on | conduit |
| nous | conduisons |
| vous | conduisez |
| ils/elles | conduisent |
| je | conduisais |
|---|---|
| tu | conduisais |
| il/elle/on | conduisait |
| nous | conduisions |
| vous | conduisiez |
| ils/elles | conduisaient |
| je | conduisis |
|---|---|
| tu | conduisis |
| il/elle/on | conduisit |
| nous | conduisîmes |
| vous | conduisîtes |
| ils/elles | conduisirent |
| je | conduirai |
|---|---|
| tu | conduiras |
| il/elle/on | conduira |
| nous | conduirons |
| vous | conduirez |
| ils/elles | conduiront |