in the PONS Dictionary
conciliātiō <ōnis> f (concilio)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conciliātiō | conciliātiōnēs |
| Genitive | conciliātiōnis | conciliātiōnum |
| Dative | conciliātiōnī | conciliātiōnibus |
| Accusative | conciliātiōnem | conciliātiōnēs |
| Ablative | conciliātiōne | conciliātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.