in the PONS Dictionary
convīvium <ī> nt (convivo)
1.
2. poet; nachkl. meton.
- convivium
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | convīvium | convīvia |
| Genitive | convīviī | convīviōrum |
| Dative | convīviō | convīviīs |
| Accusative | convīvium | convīvia |
| Ablative | convīviō | convīviīs |