Oxford-Hachette French Dictionary
French
English
I. convenir [kɔ̃vniʀ] VB trans
II. convenir à VB trans
convenir à obj indir:
III. convenir de VB trans obj indir
1. convenir de (reconnaître):
IV. se convenir VB refl
V. convenir [kɔ̃vniʀ] VB impers
1. convenir (il est sage, correct, nécessaire):
2. convenir (il est entendu) form:
English
French
in the PONS Dictionary
French
English
I. convenir1 [kɔ̃vniʀ] VB intr
I. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VB intr
II. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VB trans impers
English
French
in the PONS Dictionary
French
English
I. convenir1 [ko͂vniʀ] VB intr
I. convenir2 [ko͂vniʀ] VB intr
II. convenir2 [ko͂vniʀ] VB trans impers
English
French
| je | conviens |
|---|---|
| tu | conviens |
| il/elle/on | convient |
| nous | convenons |
| vous | convenez |
| ils/elles | conviennent |
| je | convenais |
|---|---|
| tu | convenais |
| il/elle/on | convenait |
| nous | convenions |
| vous | conveniez |
| ils/elles | convenaient |
| je | convins |
|---|---|
| tu | convins |
| il/elle/on | convint |
| nous | convînmes |
| vous | convîntes |
| ils/elles | convinrent |
| je | conviendrai |
|---|---|
| tu | conviendras |
| il/elle/on | conviendra |
| nous | conviendrons |
| vous | conviendrez |
| ils/elles | conviendront |